+48 61 8250 785 info@zyskmurowany.pl
Pomimo ciągłego rozwoju technologii budowlanych, tradycyjne konstrukcje murowane wciąż pozostają jednym z najbardziej rozpowszechnionych typów wznoszenia ścian (szacuje się, że w Polsce stanowią ok. 90% wszystkich wykonywanych ścian). Pomimo swojej popularności i długoletniej tradycji, konstrukcje murowe wciąż nie pozostają wolne od błędów wykonawczych mogących wpływać na spełnienie wymagań stawianych przed budynkami. Jak ważne są to zagadnienia możemy łatwo zauważyć przypominając siedem tzw. wymagań podstawowych stawionych budynkom, którymi są:

- nośność i stateczność konstrukcji
- bezpieczeństwo pożarowe
- higiena, zdrowie i środowisko
- bezpieczeństwo użytkowania i dostępność obiektów
- ochrona przed hałasem
- oszczędność energii i izolacyjność cieplna
- zrównoważone wykorzystanie zasobów naturalnych

Łącząc powyższe wymagania z normową definicją muru, która mówi, że: mur jest to materiał konstrukcyjny utworzony z elementów murowych ułożonych w określony sposób i trwale połączonych ze sobą właściwą zaprawą murarską, można sformułować generalny wniosek – wpływ na uzyskanie założonych właściwości wykonanego muru mają odpowiednie elementy murowe, właściwie dobrana zaprawa, a także jakość przeprowadzonych prac murarskich.

Podstawowym źródłem informacji nt. poprawnego zaprojektowania i wykonania murów jest pakiet norm Eurokod 6 – czyli normy: PN-EN 1996-1-1, PN-EN 1996-1-2, PN-EN 1996-2, PN-EN 1996-3

Wiązanie w murze wg. PN-EN 1996-1-1

Odpowiednie przewiązanie murarskie stanowi jedną z głównych zasad wykonywania konstrukcji murowych. Ściana powinna pracować jako jeden elementy konstrukcyjny. Aby tak było, niezbędne jest właściwe zachodzenie na siebie elementów w murze w jego kolejnych warstwach.
Najkorzystniejszym rozwiązaniem (ze względu na rozkład naprężeń, czy też odporność na zarysowanie) jest wiązanie w połowie długości elementów murowych. Każde miejsce w murze, gdzie nie jest zachowane prawidłowe wiązanie jest osłabieniem mur. Im więcej tego rodzaju osłabień tym mniejsza odporność muru na pękania i zarysowania w wyniku oddziaływań, które dla prawidłowo wykonanego muru nie stanowią problemu.

Minimalna długość, na którą elementy, w murach niezbrojonych, powinny na siebie zachodzić w świetle normy jest uzależniona od wysokości elementu murowego:

1) Dla elementów o wysokości mniejszej lub równej 250 mm powinny zachodzić na siebie na długości co najmniej 0,4 wysokości elementu murowego lub 40 mm, decydująca jest większa wartość (dla standardowej wysokości bloczków z betonu komórkowego H+H tj. 250 mm wartość 0,4h wynosi 100 mm).

2) Dla elementów o wysokości większej niż 250 mm, zakład powinien być większy lub równy 0,2 wysokości elementu lub 100 mm i tutaj również decydująca jest większa wartość

W murach zbrojonych dopuszcza się stosowanie przewiązania niespełniającego powyższych warunków minimalnych zakładów z założeniem, że doświadczenia lub wyniki badań wskazują, że jest ono zadowalające.


01


Dobór zaprawy

Duża dokładność wymiarowa elementów z betonu komórkowego H+H pozwala na wznoszenie większości przegród przy użyciu zaprawy cienkowarstwowej. Użycie do murowania bloczków z betonu komórkowego H+H zaprawy tradycyjnej jest również prawidłowe. Jednak z uwagi na oczywiste walory wykonawcze, techniczne i ograniczające koszty H+H Polska rekomenduje zaprawy cienkowarstwowe.

Należy bezwzględnie stosować typ oraz wytrzymałość zaprawy przewidziane w projekcie. Zamiana zaprawy bez zgody osoby upoważnionej może doprowadzić do powstania uszkodzeń muru i budynku. Dobór właściwej zaprawy murarskiej zabezpiecza przed wystąpieniem części usterek w konstrukcjach murowych. Zaprawa powinna mieć odpowiednią przyczepność i wytrzymałość dostosowaną do elementu murowego. Zaprawa nie powinna mieć wytrzymałości znacznie przewyższającej wytrzymałość elementów murowych (zbyt duża wytrzymałość zaprawy może być przyczyną powstawania uszkodzeń muru). Oprócz trwałego połączenia elementów jej drugim, równie istotnym zadaniem jest równomierne rozłożenie obciążeń. Stąd ważne jest równomierne rozłożenie zaprawy na całej powierzchni łączonych elementów.

03a03b

Spoiny i ich grubości wg. PN-EN 1996-1-1

Wytyczne poprawnego wykonania spoin zostały jasno określone w Eurokodzie 6. Spoiny wsporne (zwykle poziome chyba, że projektant przewidział inaczej) i spoiny pionowe wykonane z użyciem zapraw zwykłych i zapraw lekkich powinny mieć rzeczywistą grubość nie mniejszą niż 6 mm i nie większą niż 15 mm (nominalnie 10 mm), natomiast spoiny wsporne i pionowe wykonane z użyciem zaprawy do cienkich spoin powinny mieć rzeczywistą grubość nie mniejszą niż 0,5 mm i nie większą niż 3 mm (średnio 2 mm). Mur z niewypełnionymi spoinami pionowymi (chyba, że w projekcie jest jasno zaznaczona konieczność wypełnienia spoiny pionowej) można wykonywać przy użyciu elementów murowych z profilowanymi powierzchniami czołowymi (pióra i wpusty). W przypadku wypełniania spoin pionowych, można je uznać za wypełnione jeśli zaprawa znajduje się na całej wysokości spoiny i szerokości powyżej 40% szerokości elementu murowego. Jeżeli przynajmniej jeden z łączonych elementów ma gładką powierzchnię czołową, spoina pionowa powinna być wypełniona zaprawą.

04
Coraz popularniejsze zastosowanie elementów o profilowanych powierzchniach czołowych, a co z tym związane murowanie z wypełnieniem wyłącznie spoiny wspornej wzbudza pytania dotyczące wpływu pominięcia spoiny pionowej na właściwości fizyczne przegród – głównie na ich odporność ogniową oraz właściwości akustyczne.

Zagadnienie odporności ogniowej jest bezpośrednio wyjaśnione w normie PN-EN 1996-1-2 Eurokod 6. Projektowanie konstrukcji murowych. Część 1-2: Reguły ogóle – Projektowanie z uwagi na warunki pożarowe.
Norma podaje, że mury wykonane z użyciem elementów murowych łączonych na pióro-wpust, mające niewypełnione spoiny o szerokości mniejszej niż 5 mm, można oceniać, wykorzystując tablice odpowiednie dla ścian pozbawionych warstwy wykończeniowej powierzchni. Brak wypełnienia spoiny - pionowej w przypadku elementów profilowanych nie osłabia ognioodporności przegrody (tj. zarówno w przypadku wypełnienia, jak i niewypełnienia spoiny pionowej odporność ogniowa przegrody wykonanej z elementów profilowanych będzie taka sama).
W zakresie izolacyjności akustycznej ścian sprawa przedstawia się inaczej. Fakt wypełnienia lub niewypełnienia spoiny pionowej musi być podany w badaniach izolacyjności akustycznej przegród lub w informacjach podawanych przez producentów elementów murowych. Z reguły bada się przegrody wzniesionych z elementów profilowanych bez wypełnienia spoiny pionowej. W ten sposób uzyskuje się parametry obowiązujące dla obu przypadków wykonywania spoiny pionowej, gdyż wypełnienie spoiny pionowej zwiększa szczelność przegrody, a tym samym może spowodować zmianę wskaźników izolacyjności akustycznej w „bezpieczną stronę” - czyli może przyczynić się do wzrostu izolacyjności akustycznej przegród. Tak więc (jeżeli konieczność wykonania spoiny pionowej nie jest jasno zaznaczona przez producenta) brak wypełnienia spoiny pionowej w przypadku elementów profilowanych nie powoduje obniżenia wartości wskaźników izolacyjności akustycznej.

Wykorzystując elementy z pióro-wpustami:
• uzyskujemy realne oszczędności na zaprawie,
• zyskujemy skrócenie czasu wznoszenia przegrody,
• zapewniamy bezpieczeństwo obiektów, bo najważniejsze właściwości fizyczne przegród pozostają zachowane.

05