+48 61 8250 785 info@zyskmurowany.pl
Poprawne wykonywanie ścian, to nie tylko zachowanie odpowiedniego przewiązania i dobór właściwej zaprawy. Dobrze wykonana ściana, to również ściana dobrze zazbrojona, odpowiednio połączona z ze stropem i pozostałymi dochodzącymi do niej przegrodami, a także ściana, w której odpowiednio poprowadzone zostały instalacje.

Kotwy i  łączniki

Istnieje szereg różnych łączników służących do wykonywania połączeń poszczególnych przegród z innymi elementami konstrukcji budynku. Łączniki zapewniają odpowiednie połączenie pomiędzy dwiema ścianami (zastępują przewiązanie murarskie), umożliwiają wykonanie połączenia między ścianą a konstrukcją żelbetową np. słupem, a także połączenie ściany ze stropem. Liczba i rozstaw łączników powinny wynikać z obliczeń statycznych.

Rodzaje Łączników
Łącznik P30 p30
To element służący do połączeń między ścianami z elementów o tym samym module wysokości. Zastępuje przewiązania murarskie między ścianami. Nadaje się do murów wznoszonych na spoinach zwykłych i cienkich. (Zwykle stosowany w co drugiej spoinie).
ZIG ZAG zigzag To element służący do połączeń między ścianami z elementów o tym samym module wysokości. Zastępuje przewiązanie murarskie między ścianami. Nadaje się do murów wznoszonych na spoinach cienkich. (Zwykle stosowany w co drugiej spoinie).
K1 k1 To element służący do połączeń murów z konstrukcją żelbetową lub z istniejącym murem, a także do połączeń murów wykonanych z elementów o różnym module wysokości. Nadaje się do murów wznoszonych na spoinach zwykłych i cienkich.
K2 k2 To element służący do połączeń murów z konstrukcją żelbetową lub z istniejącym murem, a także do połączeń murów wykonanych z elementów o różnym module wysokości. Nadaje się do murów wznoszonych na spoinach zwykłych i cienkich. Cechuje się większą nośnością niż K1.
D1 d1 To odpowiednik łącznika K1 stosowany w miejscach, gdzie konieczne jest zachowanie dylatacji między łączonymi elementami.
D2 d2 To odpowiednik łącznika K2 stosowany w miejscach, gdzie konieczne jest zachowanie dylatacji między  łączonymi elementami.
D3 d3 To element służący do połączeń górnej krawędzi dwóch ścian wypełniających nad dylatacją.
DS ds To element służący do połączeń ścian wypełniających ze stropem z zachowaniem dylatacji. Cechuje się większą nośnością niż DS2.
DS2 ds2 To element służący do połączeń ścian wypełniających ze stropem z zachowaniem dylatacji.
KL200 kl Kotwa do przesuwnego zamocowania żelbetowego rdzenia w stropie górnym.

Prowadzenie instalacji

Instalacje elektryczne należy układać w warstwie tynku lub, jeżeli z jakichś powodów jest to niemożliwe, w bruzdach. Bruzdy powinno się wycinać (np. bruzdownicą) – należy unikać wykuwania. Wycinanie bruzd o wymiarach przekraczających zalecenia normowe może doprowadzić do znacznej redukcji nośności ściany na ściskanie. Dlatego w przypadku bruzd, których głębokość przekracza normowe wartości dopuszczalne konieczne jest sprawdzenie nośności przekroju zredukowanego (bruzdą lub wnęką). Jest to niezbędne również dlatego, że po ułożeniu instalacji elektrycznej bruzda zwykle wypełniana jest materiałem o wytrzymałości w znacznym stopniu różniącej się od wytrzymałości muru.

Rys. 6. Bruzdy, które zgodnie z PN-EN 1996-1-1 można wykonać bez uwzględnienia ich obecności w obliczeniach.

rys6


Tab. 3. Wymiary bruzd poziomych i ukośnych pomijalnych w obliczeniach.

TAB3
  1. Maksymalna głębokość bruzdy powinna uwzględniać głębokość każdego otworu wykonanego w trakcie wykonywania bruzdy.
  2. Odległość pozioma między końcem bruzdy a otworem powinna być nie mniejsza niż 500 mm.
  3. Odległość pozioma między przyległymi bruzdami o ograniczonej długości, niezależnie od tego czy występują po jednej, czy po obu stronach ściany, powinna być nie mniejsza niż dwukrotna długość bruzdy dłuższej.
  4. W ścianach o grubości większej niż 150 mm z bruzdami wycinanymi maszynowo dopuszczalną głębokość bruzdy można zwiększyć o 10 mm. W ścianach o grubości większej niż 225 mm bruzdy wycinane maszynowo o głębokości do 10 mm można wykonywać z obu stron.
  5. Szerokość bruzdy nie powinna przekraczać połowy grubości ściany w miejscu bruzdy.

Tab. 4. Wymiary bruzd pionowych i wnęk pomijalnych w obliczeniach.

TAB4
  1. Maksymalna głębokość wnęki lub bruzdy powinna uwzględniać głębokość każdego otworu powstałego w trakcie wykonywania bruzdy lub wnęki.
  2. Pionowe bruzdy, które nie sięgają dalej niż 1/3 wysokości ściany ponad stropem, mogą mieć głębokość do 80 mm i szerokość 120 mm, jeżeli grubość ściany wynosi nie mniej niż 225 mm.
  3. Odległość w kierunku poziomym między sąsiednimi bruzdami lub od bruzdy do wnęki bądź otworu nie powinna być mniejsza niż 225 mm.
  4. Odległość w kierunku poziomym między sąsiednimi wnękami, niezależnie od tego czy występują po jednej, czy po obu stronach ściany, lub od wnęki do otworu, nie powinna być mniejsza niż dwukrotna szerokość szerszej z dwóch wnęk.
  5. Łączna szerokość pionowych bruzd i wnęk nie powinna przekraczać 0,13 długości ściany.