+48 61 8250 785 info@zyskmurowany.pl
Płaskie belki nadprożowe z betonu komórkowego tworzą wraz z nadmurówką nośne elementy konstrukcyjne. Ze względu na niewielki ciężar płaskie belki nadprożowe stanowią łatwy w montażu wariant nadproża. Dzięki znakomitym właściwościom izolacji cieplnej pod względem budowlanym stanowią idealne uzupełnienie konstrukcji murowej wykonanej z betonu komórkowego. Rozwiązanie takie pozwala na praktyczne wyeliminowanie efektu mostków cieplnych i osiągnięcie jednolitej powierzchni pod warstwę tynku.

H+H płaskie belki nadprożowe są łatwe do wbudowania ponieważ:

•    nie ma konieczności wykonywania szalunku i betonowania, wystarczy osadzenie elementu na konstrukcji muru,
•    możliwa jest bezpośrednia kontynuacja dalszych robót murarskich, nie ma potrzeby odczekania okresu wiązania betonu,
•    nie występują mostki cieplne.

Parametry techniczne i wymiary płaskich belek nadprożowych:

czerwiec16

Zarówno osadzenie jak i obmurowanie wykonuje się za pomocą cienkowarstwowej zaprawy. Dla zapewnienia prawidłowej nośności belki nadprożowej należy również wykonać pełne spoinowanie połączeń czołowych elementów, które są osadzone nad nadprożem. Płaskie belki nadprożowe o świetle otworu ≥ 1,25 m należy na czas zabudowy podeprzeć w środkowej osi otworu, aż do momentu uzyskania odpowiedniej wytrzymałości wiązania – z reguły jest to 7 dni.

H+H Kształtki U stanowią elementy szalunkowe i mogą być stosowane do wykonania wieńca, pionowych i poziomych belek żelbetowych i silnie obciążonych nadproży nad otworami okiennymi lub drzwiowymi. Jako rdzeń nośny w przypadku nadproży - może zostać zastosowany profil stalowy dobrany na podstawie obliczeń statycznych. Mogą one być wykorzystane również w kształtowaniu pionowych szczelin oraz koryt szalunkowych pod żelbetowe podpory usztywniające. Jeśli pełnią rolę nadproży – muszą być układane są na prawidłowo wypoziomowanym podłożu (desce lub belce).

Łączenia czołowe kształtek muszą zostać zaspoinowane. Powstałe koryto wymaga zbrojenia i wybetonowania. Należy obliczyć konieczną powierzchnię podparcia, poprzez wykazanie dopuszczalnego nacisku na powierzchnię podparcia  ≤ 1,3 x σ0 dopuszczalnego ściskającego naprężenia muru. W obrębie podparcia trzeba zawsze stosować pełną długość kształtki. Powierzchnię podparcia powinno się starannie wypełnić spoiną z cienkowarstwowej zaprawy.